24 uren lang

Geplaatst op 20 september 2008

Net voor mijn verjaardag- iedereen nog ontzettend bedankt voor de felicitaties, het was overrompelend - mochten we voor het klapstuk van het raceseizoen richting Berlijn afreizen voor de 24-uursrace van Oschersleben. 24 uren, ik spel het maar even, vierentwintig uur racen, met drie rijders, dat betekent 700 ronden knallen, ettelijke duizenden keren remmen zonder eraf te vliegen en nog vele malen meer schakelen zonder de versnellingsbak te mollen. Elke autocoureur zal je vertellen dat racen in het donker de ultieme uitdaging is. of je nu eerste of laatste wordt; de volgende ochtend ben je gesloopt en euforisch tegelijk. Sommige bochten zijn zo donker dat je alleen op je gevoel de juiste weg vindt; en bijna iedereen heeft wel een momentje dat hij met dichtgeknepen billen een achterblijver voorbij steekt, in de hoop dat de langzamere deelnemer in kwestie in zijn spiegels heeft gekeken. Wij, dat zijn Jeroen den Boer, Rob Bergmans en ik, kwamen keurig als derde aan de finish. Heelhuids vooral. Maar helaas werd de wedstrijd gewonnen door onze grootste concurrent in het kampioenschap, dus ondanks het erepodium gingen we toch een beetje teleurgesteld naar huis. Nog twee races te gaan en alleen mechanische pech bij een tegenstander kan ons de titel bezorgen. Maar goed, die hebben wij ook 1 keer gehad, dus wie weet !