Boodschappen + budgetten

Geplaatst op 8 november 2008

Ik heb me tot nu toe vrij afzijdig gehouden van de openbare discussie over de budgetten en salarissen bij de publieke omroepen. Vooral omdat het zo snel naar eigenbelang riekt, maar nu zelfs de Ombudsman klachten krijgt over de NPS-uitzendingen over de verkiezingen in Amerika en mensen mij in een kroeg bijna naar mijn salarisstrookje vragen kan ook ik mijn mond niet meer houden. 'Rob, dat vindt jij toch ook belachelijk!' roept een oudere man in de supermarkt me toe als ik een pak melk pak. 'Die Twan Huijs, die reist maar met zijn vriendjes naar Amerika van ons geld, dat is toch schandalig!' Ik word altijd heel geirriteerd als mensen overheidsgeld ineens als hun 'eigen' geld zien. Nog even los ervan dat ik dat soort mensen ervan verdenk dat ze zelf hun belasting ontduiken, maar ik heb die redenering ook net te vaak gehoord als het ging om uitkeringen voor werklozen, buitenlanders, artiesten, arbeidsongeschikten, afijn om zo ongeveer iedereen die net even anders was dan zij. Dus nee; meneer, dat geld is niet alleen van u, dat is net zo goed van Twan Huijs en zijn vriendjes en van mij en van uw buurvrouw. En met zijn allen proberen we dat een beetje redelijk te verdelen. Maar nu even concreet over dat NPS-programma. Als ik goed geinformeerd ben heeft de NPS 9 uur radio en tv in Amerika gemaakt voor een kwart miljoen euro. Dat lijkt op het eerste gezicht heel veel geld, maar een beetje spelshow kost al meer en duurt nog geen drie kwartier. En heeft veel minder relevantie. Twan had dankzij die moove naar de states allerlei mensen in de uitzending die nooit naar Nederland overgekomen waren. Nog afgezien van de kosten van veertig vliegtickets. En de bijbehorende belasting daarvan op mijn milieu, want ja, als we dan toch gaan discussieren, dan is de natuur ineens heel erg van mij :) Waarom word ik er een pissig over? Omdat het lijkt of ineens iedereen verstand heeft van tv-budgetten. En het lijkt alsof de publieke omroepen een soort van aangeschoten wild is. Zelfs over de Reunie zeggen mensen weleens laatdunkend 'jullie reizen er maar op los van onze centen'. Als dat zo zou zijn, dan bij deze iedereen heel vriendelijk bedankt. Ik realiseer me dat ik een bevoorrecht mens ben en daar geniet ik dagelijks van. Maar waar het natuurlijk om gaat is de vraag of het zinloze reisjes zijn. En of ze zinloos luxueus zijn. Van beiden kan ik met mijn hand op mijn hart zeggen dat het niet zo is. Ten eerste is het 1 van de peilers onder de Reunie; waar is die klasgenoot gebleven die naar het buitenland vertrok, in de gevangenis zit of gewoon van de aardbodem verdwenen lijkt. Het is 1 van de redenen waarom klasgenoten naar de studio komen en mensen massaal kijken. Spoorloos zonder beelden uit Colombia llijkt mij ook een stuk minder aantrekkelijk om naar te kijken. En zinloos luxueus? Uit geldgebrek gaat er al jaren geen producer meer mee op reis, weten redactrices niet eens hoe een vliegveld eruit ziet, laten we soms ook de regisseur thuis, de geluidsman thuis en draaien we regelmatig op een hobby-camera. Naar Groenland moest cameraman Boudewijn Huisman alles in zijn eentje doen en toen van de twee zendermicrofoons eentje het door de kou begaf moesten we bijna zonder item naar huis. Als je goed kijkt zie je dat ik bij elke vraag me even naar gast Bernice buig om in haar microfoon te praten. Dat krijg je van blinde bezuinigingswoede. Oh ja, en businessklasse vliegen we ook niet. Wij worden altijd heel vrolijk tussen de campinggasten ontvangen die het altijd heel grappig vinden dat wij ook met de vroege charter van Martinair teruggaan. En ik vind dat eigenlijk ook prima, want met de types die meestal in de businessklasse zitten ben ik toch gauw uitgepraat! Het is prima dat de KRO en de publieke omroep zo met het geld omspringen. Geen prima donna's meer op de vloer, voor de camera, ernaast of in de bestuurskamer. Maar dan ook geen gezeur over de NPS-verkiezingen. Want dat was gewoon steengoeie tv voor heel weinig geld. En de grens aan de bezuinigingswoede is drie jaar geleden al bereikt! Zo, dat moest ik even kwijt. En dan ga ik nu even verder met boodschappen doen.