DE HONDERD-EN-ZESDE EN HONDERD-EN-ZEVENDE

Geplaatst op 14 november 2011

Iedereen, hartelijk bedankt voor de felicitaties met de honderdste aflevering van KRO De Reunie. We zijn al weer druk aan het filmen voor een nieuwe serie die in het voorjaar van 2012 zal worden uitgezonden, dus voorlopig kunnen we nog even vooruit!

Om precies te zijn: wij stonden afgelopen week in de studio  voor afleveringen106 en 107! Daarin onder andere Corinne, die op school zo werd gepest dat de rillingen nog steeds over haar rug lopen als ze aan het fietstunneltje op weg naar school denkt. Daar werd ze namelijk regelmatig door vijftien leerlingen opgewacht en in elkaar geslagen. 

Ik ben met haar terug gegaan naar Eindhoven om de route nog een keer te fietsen en telkens als we het onderwerp pesten bij de hand hebben valt het me weer op hoe ingrijpend zoiets is in het leven van een kind. 

In de studio staat zo'n onderwerp altijd garant voor een hoop spanning. Ik waarschuw de klas altijd van tevoren dat er mensen zijn met minder goede herinneringen en aan het zenuwachtige gegiechel hoor je meestal direct wie zich aangesproken voelen. Ik roep dan ook altijd heel hard dat het niet onze bedoeling is om mensen aan de schandpaal te nagelen, omdat ik uit ervaring weet dat de pesters zich destijds zelden realiseerden wat de impact van daden was en - als ze dat wel hadden geweten - zich vaak wel bedacht hadden. Maar ik realiseer me dat een kijkerspubliek van een paar miljoen daar wellicht anders over denken en ik begrijp dan ook best dat sommige pestkoppen gewoon geen zin hebben om op het blauwe oog schuld te bekennen.

Een heel enkele keer heeft iemand zo'n bord voor het hoofd dat er geen beginnen aan is om tot een soort van verzoening of inzicht te komen. Dan moet ik me echt inhouden om niet heel onaardig te worden en hoop ik maar dat de kijker zelf ziet waar mijn sympathie ligt. Gelukkig bekende in het geval van Corinne diverse klasgenoten meteen schuld en werd het een mooi gesprek, waarna we weer over konden tot andere verhalen, zoals die van Thea, die in Nieuw-Zeeland woont en daar de aardbeving van februari 2011 in Christchurch meemaakte. Nog elke dag voelt de stad de naschokken en het wachten blijft op de grote klap.

Kortom, die honderdste aflevering, daar was ik afgelopen week nauwelijks mee bezig, want het feestje hadden we zelf al eerder gevierd. Op naar aflevering 125!