De klas van anne frank

Geplaatst op 19 december 2009

Gisteravond de tape bekeken die 27 december uitgezonden gaat worden; KRO de Reunie, de klas van Anne Frank, Toch een beetje spannend, want veel mensen, waaronder een boel journalisten, hadden m al bekeken en er van ales over gezegd, En dan is het een beetje als met een film waarvan iedereen roept; daar moet je naartoe; die kan dan bijna alleen nog maar tegenvallen. Bovendien kijk ik naar heel andere dingen; waarom kijk ik zo stom, wat ben ik dik, waarom verspreek ik me zo vaak, waarom laat ik die of die niet uitpraten, allemaal dingen waar de kijker gelukkig (meestal) geen last van heeft. Bijvoorbeeld omdat de gasten zo boeiend zijn dat je niet meer op mij let :) En dat is bij de klas van Anne Frank niet zo heel moeilijk. Ook al had ik sommige teksten al tien keer gehoord, tpch raakten ze me weer. Bijvoorbeeld als Andre vertelt dat hij bijna jaloers was op de kinderen die op transport 'mochten' ; tot iedereen ontdekte waar dat naartoe ging natuurlijk. En het verhaal van Letty, die een maand niet kon eten van verdriet toen ze de ellende in het concentratiekamp voor het eerst in alle hevigheid zag. Maar ik was ook heel blij om te zien hoe Sallie straalde toen ik de passage uit het dagboek van Anne Frank voorlas waarin zij hem de liefde verklaart. 'Ze had een goeie smaak', zegt hij dan lachend. En hij houdt ook een prachtig pleidooi waarom er geen deleteknop op ons geheugen mag zitten. Omdat we nooit mogen vergeten hoe een gruwelijke volkerenmoord begint. Maar de meeste indruk maakt het filmpje weer dat Boudewijn Schoewert en Marlies de Jong hebben gemaakt over de 21 klasgenoten die de oorlog niet hebben overleefd, met citaten uitgeproken door Boudewijns dochtertje uit Anne's dagboek en een stapel foto's die uit allerlei archieven tevoorschijn zijn getoverd. Wat een werk is dat geweest! Misschien hadden we daarmee moeten eindigen, denk ik dan , als ik het nu zie. Wat moet je erna nog zeggen? Ik bedenk ook nog honderd andere dingen die beter hadden gekund. Dat truitje wat ik aanheb had leuker gekund, ik had Jacquelines kunstboeken niet mogen overslaan, ik had de quote van Letty er graag in willen hebben waarin ze vertelt dat de schooljuffrouw alle kinderen die op transport gaf gedag kwam zeggen waarmee ze haar leven riskeerden. En nog een paar dingen die misschien op de site van de KRO staan. Het doet er niet toe. We hebben geprobeerd een mooi document te maken. Ik hoop dat iedereen het net zo bijzonder vindt als wij. Voor mij is Anne Frank in elk geval niet meer die mythe die ik er in mijn hoofd van had gemaakt. Maar een gewoond schoolmeisje met bijzondere talenten waarmee ze ooit een heel mooi dagboek schreef. En die misschien, als het anders was gelopen, in de klas lachend naast Sally had gezeten. Samen met 21 anderen. Dan had het een perfecte uitzending geweest.