De nits nog steeds top

Geplaatst op 25 februari 2008

Wat zijn die gozers toch goed. Nog steeds. Nou, dat kan ik eigenlijk niet weten, want ik had ze nog nooit live zien optreden. Dus wie weet waren ze vroeger nog wel veel beter. Of waren ze voor het eerst eindelijk een beetje op dreef. In elk geval vloog het concert van twee uur in de Kleine Komedie afgelopen zondag voorbij. Ik weet altijd zeker dat iets binnenkomt als ik moe naar binnenga en uitgerust weer buitenkom. Zondag was zo'n avond. Bekaf van geen idee meer wat precies - twee kleine jongetjes bezighouden en boekhouden denk ik - togen D. en ik naar de Amstel. 'Die nieuwe CD is niet zo veel hoor' had Pieter, mijn beste vriend en fervent Nits-fan nog gewaarschuwd. Maar van het eerste moment af greep het me. Een toneel volgepropt met lampen waar ze waarschijnlijk drie uitdragerijen voor hebben leeggekocht en een achterwand met schermen waarop ingenieuze filmpjes werden vertoond. Heel smaakvol allemaal. De drie ouwe lullen - net zo oud als ik denk ik trouwens - gingen vanaf moment er tegenaan of hun hele carriere nog voor hen ligt. Veel up-tempo nummers - ja eigenlijk zijn de Nits live veel energieker dan op de plaat - en enomr veel spelplezier. Meeste indruk maakte Robert-Jan Stips nog. Twee van die toetsenborden, halverwege ook gesplitst van toon zodat er nog meer geluiden uitkomen, met de linkerhand de baspartij spelen - want de Nits zijn maar met z'n drieen (gitaar, drums en toetsen) en met rechts de riedeltjes. En dan je lichaam een kwartslag draaien, de zaal inkijken en een onderondsje met rij 1 houden. Magistraal en om heel vrolijk van te worden. Ach, dit is natuurlijk een recensie van niks. Kan zo in een schoolkrant. Maar ik heb me ook zo overgegeven aan de avond dat ik eens niet kritisch heb zitten kijken. Sorry!