Drie kleine kinderen in een porsche

Geplaatst op 10 augustus 2006

Robert-Paul, mijn gast op 31 juli op de Maarten Memorial Day op Zandvoort, zet zich met zijn kunstbeen schrap tegen de binnenkant van het spatbord van de Porsche 997. Bo, mijn zoon van zeven, frummelt zich op het bankje achterin dat alleen bedoeld kan zijn voor baby's en roept: "nee hoor, het gaat best." ik pomp de zijsteunen van de rijdersstoel nog eens extra hard op. "Er mag alleen links worden ingehaald en alleen als de man voor je aangeeft dat hij je gezien heeft", maant de organisatie nog eens tot voorzichtigheid. "Het is geen race, het is een demonstratie voor mensen die kanker hebben en de meesten daarvan hebben nog nooit in een snelle auto gereden, dus het is al gauw goed genoeg." Robert-Paul is het er niet mee eens. "Vorig jaar, toen ik mijn been nog, had ben ik met een Spijker mee gereden. Het mag dit jaar best wat harder." Vijf ronden lang jagen we achter de BMW M5 van Philip Dries aan, die op zijn buurt weer de Spijker opjut. Philip krijgt tot ons grote plezier de zwarte vlag wegens onverantwoord rijgedrag. Robert-Paul, Bo en ik hebben de grootste lol. "Jullie zijn drie kleine kinderen in een dure Porsche" lacht iemand van de organisatie ons toe of uit. "Zo Kamphues, ik wist niet dat je zo'n dure auto kon betalen" merkt een andere toeschouwer op. "Ach, de KRO betaalt zo slecht nog niet", laat ik 'm in het ongewisse, want de splinternieuwe Porsche 997 is voor 1 dag ter beschikking gesteld door importeur Pon, die ook belangeloos meewerkt voor het goede doel. Dan komt het minder aangename deel van de dag. De veiling voor de bouw van een nieuw laboratorium bij de Daniel den Hoed kliniek. Of ik voor assistent wil spelen. Ik zeg iets te snel ja. "Dan is hier het bijpassende jurkje". Nooit zullen we weten of de veilingopbrengst niet veel hoger was geweest als de charmante eigenaresse van de kleding erin had gezeten. Behalve dan dat die nooit zo stom zou zijn geweest om per ongeluk zelf een keer de hand in de lucht te steken, zoals ik, zodat ik uiteindelijk 300 euro moest betalen voor een helmvizier van Jan Lammers. Die notabene niet eens op mijn eigen helm past...