Gefeliciteerd studio sport

Geplaatst op 27 maart 2009

Ik weet nog dat de melkboer op een dag aan de deur kwam en zei: 'Ik heb iets nieuws. Het zit in dit potje.' 'Wat is het dan, melkboer' vroegen wij? Hij glimlachte mysterieus en fluisterde: 'Het is hopjesvla. Na vandaag zullen toetjes nooit meer hetzelfde zijn.' Zo ongeveer is het misschien ook wel gegaan bij de eerste uitzending van Studio Sport in 1959. Misschien realiseerde iemand zich dat er een nieuw tijdperk aanbrak, misschien ook wel niet. Ik weet het niet, want er zijn geen beelden van bewaard gebleven en mijn ouders kregen pas eind jaren zestig tv. Ik was trouwens nog niet eens geboren. Zoals mijn kinderen zich de komst van de computer niet kunnen herinneren zo kan ik mij geen tijd zonder Studio Sport voorstellen. Ik weet nog wel precies hoe boos mijn vader werd als Herman Kuiphof de naam van de Zweedse voetballer Ove Kindvall uitsprak als 'Tsjiendvall'. 'Uitslover', riep hij dan naar de tv, alsof er tweerichtingsverkeer mogelijk was. Ik weet ook dat ik urenlang op mijn sokken op het parket rond de eetkamertafel rondjes schaatste terwijl in de andere kamer Kees Verkerk en Ard Schenk op tv de tien kilometer afwerkten en mijn vader op ruitjespapier de schema's bijhield. Ik viel regelmatig, maar finishte toch. Ik hield er zelfs splinters aan over in mijn voeten; blessures waar Verkerk en Schenk zich niet druk over hoefden te maken. En ik weet nog hoe ik met mijn grote broer naar de aankomst van het Nederlands elftal op Schiphol keek; 1974; er was in de finale van het WK verloren van de Duitsers. Maar Neeskens, Krol en Suurbier, het waren helden. En we stapten op onze fietsen en sjeesden naar Huis ten Bosch om ze even van dichtbij te zien, die mannen die zoeven nog op tv waren geweest. Inmiddels is er zoveel sport op tv dat geen mens nog alles volgt. Zoals alles op tv is de magie verwaterd. En als ik autoracen wil zien, schakel ik naar RTL en die jongens doen dat net zo goed als Studio Sport het gedaan zou hebben. En ook alweer jaren. Maar toch. Sinds het eredivisie-voetbal terug is op Nederland 1 is er iets van de magie terug. Word ik op zondagavond om een uurtje of half zeven een beetje vrolijk. Dan kijk ik uit naar DIE tune. Die heel Nederland uit zijn hoofd weet. En die je eigenlijk altijd moet meeneurieen. Ta-da-dadadada.... precies, die ja. En al doe ik het eigenlijk zelden meer, spontaan welt het verlangen in mij op om met een bord eten op schoot voor de buis te gaan zitten. Om lekker te denken als ik Tom Egbers zie: oh ja, die jonge jongen doet het tegenwoordig, in plaats van Mart Smeets.' Terwijl Tom ouder is dan ik en al 25 jaar bij Studio Sport werkt. En ik hoop dat nog heel lang te kunnen doen. Studio Sport, van harte gefeliciteerd!