Het beste ooit

Geplaatst op 2 januari 2008

Het word tijd dat ik eens over iets anders schrijf dan mijzelf. Ik heb tussen Kerst en oud- en nieuw een hoop theatervoorstellingen bezocht. Die van vriend Erik van Muiswinkel bijvoorbeeld, 'welkom in mijn hoofd' , de kerstshow van Mike en Thomas, en 'wuivend graan' van Wim T Schippers. Allemaal stuk voor stuk aanraders, maar het beste van het beste, allerbeste ooit wat ik gezien heb is de nieuwste show van Theo Nijland. 'Theo wie' hoor ik je nu denken? Theo Nijland! Een paar jaar geleden uitgeroepen tot de beste liedjesschrijver/zanger van Nederland ever ooit. Maar ik ben al veel langer fan. Al vanaf de tijd dat hij nog met Han Oldigs en Coen Vrjiberghe de Coningh de Shooting Party vormde. En vanaf het moment dat hij solo ging zat ik op de eerste rij in Bellevue. Dat kon ook vaak niet anders, want meestal was ik de eerste die kaartjes bestelde en 1 keer had ik mijn hele vriendenkrind meegezeuld en waren we ook ongeveer de enige in de zaal. Theo maakt de prachtigste liedjes. Hij zingt geweldig, zijn pianospel swingt en zijn teksten gaan door merg en been en kietelen ook nog je lachspieren. Ik zeg Theo, maar je moet eigenlijk Nijland zeggen, vind ik. Theo Nijland is namelijk , op het toneel in elk geval, een moeilijk te benaderen persoon. Zo iemand waar je niet meteen van houdt. Eentje die de sympathie van zijn publiek ook niet opzoekt.Zeg maar zo'n beetje het tegenovergestelde van mij. Misschien wel dat ik het daarom zo bijzonder vind. Ik heb wel eens gezegd; als ik zo kon zingen, spelen en schrijven als hij, stond ik op het toneel in plaats van voor de camera. Zijn nieuwste voorstelling heet 'Masterclass' en dat is het ook. Ik wil niks verklappen, want dan is de verrassing eraf, maar hij speelt met zijn publiek en slaat ze voortdurend om de oren. Een opmerking die voor mij bedoel had kunnen zijn: 'Ik heb veel aanhang onder gescheiden mannen. Die laten hun nieuwe vriendinnen dan mijn liedjes horen om te tonen dat ze best wel gevoel hebben. dan gaan ze vrijen. Op mijn muziek. Maar dan vrijen die meisjes dus eigenlijk met mij.' Nou vooruit, ik nog nooit een vrouw op die manier het bed in proberen te krijgen, maar misschien moet ik het eens proberen :) Verder maakt hij andere collega's belachelijk door hun versie van een liedje van Willeke Alberti te laten horen. Heel pijnlijk voor Ernst daniel Smid, Rene Froger en zelfs mijn goeie vriendin Karin Bloemen krijgt er ongenadig van langs.Heel vervelend, maar ook zo lekker venijnig. Er zit ook veel moois in de voorstelling. Nijlands versie van 'liefde voor later' is om in te lijsten. Al zeg ik er meteen bij dat Karin dat ook prachtig zingt en ik kan het weten, want zij zong het ooit op mijn huwelijk en toen zat ik ook te janken. Theo, ik zeg t toch, zingt ook een heel mooi liedje, getiteld 'leun maar achterover' waarin iemand zijn geliefde geruststelt dat alles wat hij vannacht over hem zei, maar was ingegeven door de wind en de regen. Zo mooi, zo mooi. Luister maar naar de fragmenten op zijn eigen site http://www.theonijland.nl/modx/ kan je gelijk kijken waar hij speelt. En die cd's kopen. Allemaal!