'naaste familie'

Geplaatst op 20 oktober 2010

Niet veel presentatoren kunnen zeggen dat ze twee primetimeseries op Nederland 1 hebben. Nou ja Jaap Jongbloed ook. En Joris Linssen trouwens ook en Annet Herzberger, eigenlijk hebben veel mensen twee series. Doet er niet toe. Ik ben er intussen toch maar trots op dat ik voor de KRO naast de Reunie 'Naaste familie' mag maken. Nu is het met een nieuwe serie altijd heel erg wennen, aan het format, aan de ploeg, aan alles eigenlijk. Het idee van het programma is dat we twee families met elkaar in contact brengen: de 1 is rijk, de ander heeft het moeilijk. De bedoeling is natuurlijk dat het rijke gezin de arme uit de puree helpt. Maar niet door een grote som geld over te maken, maar door zelf de handen uit de mouwen te steken. Het programma is afkomstig uit Engeland en op de BBC een groot succes. (Dat moet je er altijd bijzeggen dan schijn je minder kritiek te krijgen) Toen ik voor het eerst van het programma hoorde zag ik miljonairs voor me die niet weten hoe ze een pot muurverf moeten openmaken en spetters maken op hun peperdure Armani-suit. En van in lompen gehulde kinderen die eindelijk eens nieuwe kleren krijgen Maar de opnames tot nu toe wijzen uit dat het in Nederland allemaal wat subtieler ligt. Rijk is niet zo rijk als ik dacht en arm is vooral veel meer verborgen arm. Vrouwen die door hun man zijn achtergelaten met torenhoge schulden en kinderen waarvan de tandartsrekening niet meer betaald kan worden. Het huis staat nog vol mooie spullen, maar er is al beslag op gelegd en elk moment kan de inboedel worden opgehaald. Een nachtmerrie. Of de projecten werkelijk structureel verbetering in de levens van de arme mensen brengen moeten we maar zien. Ik hoop het wel, want ik heb een bloedhekel aan programma's waarbij mensen aan hun lot worden overgelaten zodra de camera uitgaat. dat past ook niet bij de KRO. Maar wat ik zelf voorlopig heel boeiend en zinvol aan 'Naaste Familie' vindt is dat we een gezicht aan de armoede geven in nederland. Zeker met een rechts kabinet voor de deur is het goed om te laten zien, nee te schreeuwen, dat Nederland te duur is geworden, zelfs voor hardwerkende vaders, zodra er in het gezin maar iets misgaat, zoals een chronisch ziek familielid of een faillissement van een eigen winkeltje. Hopelijk vinden jullie dat ook. Ontroerend wordt t programma zeker, nu zien dat er ook nog wat te lachen valt.