Stom toeval

Geplaatst op 14 september 2006

Hoe komen jullie toch altijd aan die bijzondere klassen? Dat doe je vast niet allemaal alleen h? vragen mensen me net iets te vaak. Soms wil ik dan antwoorden dat het allemaal verre familie van me is en dat ik zelf de camera aan en uitzet. Meestal biecht ik maar op dat het voornamelijk het werk is van het geweldige stel researchers dat we op de redactie hebben. Maar als ik helemaal eerlijk ben is het zelfs dat niet altijd. Heel vaak is een goede aflevering stom toeval. Zoals deze week. Af en toe begin ik redactievergaderingen met de opmerking dat De Reunie best wat meer om te lachen mag zijn. Eindredacteur Peter Blom slaat dit keer met de vlakke hand op de vergadertafel en roept: ik weet t! Vorige week zag ik op een braderie een clown die vrolijk bleef ondanks de stromende regen. Als die nou eens een leuke klas had. Een rij redactrices zucht theatraal, want ze zijn wel heel goed, maar ook heel serieus. Maar na een maand braderien aflopen of God weet wat ze gedaan hebben is de clown gevonden. Hij heet Gerry Grondell, alias Ron Ronell alias Teddy Klarinetti. Het is een meesterlijke vent en hij heeft nog een leuke klas ook. Zoals Cees, die op zn veertigste nog bij zn ouders woont en die ik met verhuizen mag helpen als hij eindelijk op kamers gaat. En Inez en Corina, op school elkaar hartsvriendinnen, maar elkaar al jaren uit het oog verloren en nu weer voor het eerst bij elkaar. Ingredinten voor een mooie en vrolijke aflevering. Dan komt op de valreep het verhaal van Ronald op tafel. Ronald is politieagent. Als hij zijn broer bezoekt staan er autos met zwaailichten voor de de deur. Een andere agent die hem niet herkent vertelt dat de bewoner van het pand een einde aan zijn leven heeft gemaakt. De voordeur zwaait open en Ronald ziet het levenloze lichaam van zijn broer hangen. We draaien het en zijn allemaal diep onder de indruk. Het weekeinde voor de Renie brengt Ronald de as van zijn broer naar Suriname en in de klas toont hij fotos van de reis. Iedereen in de studio valt stil en reageert aangedaan en ontroerd. Ik heb zelfs moeite om naar het filmpje van Ron Ronell te praten. Na afloop praten we met de ploeg na. Jongens, het zou een vrolijke aflevering worden roept iemand. Peter Blom heeft zoals altijd het laatste woord: Jongens, voortaan gaan we nergens meer naar op zoek. Het vindt ons wel.