Thailand uit, altijd mooi

Geplaatst op 8 april 2009

Ik ben gek op Thailand. Ik ben er ooit op vakantie geweest, ik heb er eens opgetreden voor de Nederlandse gemeenschap, kortom; toen de Reunie een tripje naar het Oosten plande stond ik in de startblokken. Edwin Wiek was ons reisdoel, of beter gezegd; zijn dierentuin, nee, ik moet opvangtehuis voor dieren, zeggen. Edwin is eigenlijk de man die in zijn eentje de nationale dierenbescherming van Thailand aan het opzetten is. Zo'n 300 beesten heeft hij in beslag laten nemen; van apen tot olifanten en beren. Hij heeft zelfs een verwaarloosde tijger. Die vond hij bij een benzinepomp, waar mensen met hem op de foto konden. 'Kom je even mee in de kooi, Rob?' daagt Edwin me uit als ik hem vind in zijn 'zoo'. 'Hij kan niet zoveel meer, want door ondervoeding is hij lamgeraakt aan een achterpoot, dus hij springt hooguit nog maar vijf meter.' Ik hou eerbiedig een meter of tien afstand, want hij kan wel zeggen dat hij maar vijf meter springt, maar ik ga er dan toch van uit dat dat per keer is. Ik durf even later wel de beer te aaien die uitnodigend tegen de tralies aanschurkt. Als Edwin het verhaal van het dier vertelt springen de tranen mij in de ogen. 'Hij komt bij een gal-farm vandaan. Daar zat hij in een kooi van anderhalve meter en daar tapten ze elke dag gal af. Ik dacht dat komt nooit meer goed tussen hem en de mensen, maar hij heeft het hier ontzettend naar de zin. Kijk trouwens een beetje uit voor de klauwen, want hij heeft wel nog flinke nagels.' Bijna alle dieren in zijn tehuis hebben een eigen verhaal. Sommigen heeft hij met dwang bij de eigenaars weg moeten halen. Dat wordt hem nog steeds niet in dank afgenomen. Niet zo lang geleden werd hij bedreigd door apensmokkelaars. Edwin had de twintig gevangen Orang Oetangs in beslag laten nemen en dat kostte de smokkelaars toch ettelijke miljoenen. "Dan doen ze niet moeilijk over een mensenleven meer of minder hoor.' De meeste dieren zet Edwin weer in het wild uit. Maar voor de beesten die tussen mensen zijn opgegroeid, zoals de olifanten en de beren gaat dat moeilijk meer. 'Met reptielen lukt het nog wel. Hoe primitiever de dieren zijn, hoe makkelijker, eigenlijk" legde hij me uit. We mochten mee bij het uitzetten van een paar pythons. Dat werd niet zo op prijs gesteld door een wilde olifant in het bos, maar dat is weer een heel ander verhaal. Wordt vervolgd!