Vroem vroem op brno brno

Geplaatst op 30 juni 2009

Brno. Het klinkt als een kreet van Eskimo die het koud heeft. Maar het is toch echt een circuit. In Tsjechie. Vroeger had ik een boek met plaatjes van alle banen over de hele wereld. Bij Brno zag je obscure Skoda;s en Lada's met een joekel van een spoiler en mannen in pakken die vooroorlogs leken. Brno leek toen heel ver weg. Na het openen van het IJzeren Gordijn is er veel veranderd. Brno zelf is een welvarende stad en het circuit is volledig gemoderniseerd en is gastheer voor de Moto GP en een ronde van het wereldkampioenschap toerwagens. En in het voorprogramma daarvan rij ik. In de SEAT Leon Eurocup. Als onderdeel van het beleven van mijn grootste droom ooit; autocoureur worden. En dat is weer onderdeel van een televisieprogramma dat ik voor de KRO ga maken. Maar de droom is echt. levensecht. En het avontuur, groter dan groot. Brno is een prachtige baan door de glooiende heuvels van het Boheemse (?) landschap. Bloedsnel ook. Nergens rijden we lager dan in de vierde van de zes versnellingen. En omdat ik er getest heb zijn mijn verwachtingen best wat hoger dan gemiddeld. Maar telkens als ik in de 300 pk sterke SEAT Leon stap word ik verrast. Dit keer is het de regen. Niet een beetje, nee gewoon zon ouderwets comunistsche stortregen waar de wereld grauw en grijs van word. Op zich nog geen probleem, want als Hollandse coureurs ergens in uitblinken dan is t wel in regenrijden. Al die Italiaantjes en Spanjooltjes die alleen maar in een auto stappen als 't zonnetje schijnt.... Maar de echte verrassing bezorgt Josep, mijn engineer me. 'Rob, je weet het waarschijnlijk wel, maar niet aan je ruitenwissers zitten he.' 'Niet aan mijn ruitenwissers zitten?! Waar zijn die dingen anders voor?' 'We hebben een laagje op de voorruit gespoten zodat de regen als een rivier over de voorruit omhoog glijdt. Maar als je gaat wissen smeer je het uit en zie je niks meer.' Mooi is dat. Krampachtig blijf ik van de wisserschakelaar af. Had dat ding er dan oo maar afgesloopt, denk ik dan. Maar ik zie nog steeds niks. Zelfs niet de achterlichten van de auto voor me. En we rijden wel dik 200 he! Niet aan de ruitenwisser zitten, niet aan de ruitenwisser zitten. Dan beslaat ook de binnenkant nog eens, zodat ik nog een centimeter of 20 zich overhoudt. Maar aan de linkerkant van het raam. En alle bochten zijn toch echt naar rechts. De hele training navigeer ik op de witte lijn aan de buitenkant van de baan. Ik ben 3 seconden te langzaam. Nog aardig voor een blinde denk ik. Ik foeter mijn monteurs uit en daarna gaat het beter. Maar ik lig natuurlijk weer een hele training op de rest achter. Tijdens de kwalificatie steven ik voor het eerst dit jaar op een plek in de top 10 af. De baan droogt langzaam op, dus elke ronde is sneller, maar helaaas, stoem stoem stoem, pak ik in de laatste ronde een grasrandje mee en duikel ik naar plek 16. Dat blijkt bij de start ook meteen de plaats waar de klappen vallen. Voor, om en achter me gaat iedereen in bocht 1 eraf. Ik schuif handig 5 plaatsen op, maar meer dan een elfde plek zit er niet in. Ik heb de auto weer eens niet helemaal goed afgesteld. Race 2 moet me in de punten brengen. Maar ai, ai, ai; bij de start ben ik nu degene die dom doet. De Zwitser Sonderegger laat een gaatje vallen, ik duik erin en hij duikt erook in. Kloink, boing, richting vangrails en een nog grotere dreun en de rechtervoorkant van de auto kan naar de vuilstort. Jammer, jammer, zonde zonde, want dit was de kans om goed te presteren. Na de enige pul die ik van mezelf mag drinken kom ik weer een beetje bij van de teleurstelling. Ik maak teveel beginnersfouten. Maar helemaal kansloos ben ik met mijn missie niet en dat is in elk geval iets. Dan loop ik langs het parc ferme waar alle auto's ter keuring na de race naar toe moeten. Het is een waar autokerkhof, vijf wrakken waaronder 1 total loss. Dan hoor ik ook dat mijn teamgenootje Aldo Ponti bewusteloos naar het ziekenhuis is afgevoerd. Hij brengt het er uiteindelijk zonder kleerscheuren vanaf, maar ik schrik me het leplazarus. Autoracen was toch hardstikke veilig? In de SEAT Leon Eurocup kennelijk niet zo. Ik denk aan mijn kindjes en besluit nog eens goed na te denken. En nog 1 pul bier te bestellen.