Zandhappen

Geplaatst op 15 juni 2009

Race twee van de Seat Leon Eurocup staat alweer voor de deur en ik heb nog niet eens verslag gedaan van race 1. Dat komt omdat ik ook druk aan het schrijven ben aan een boek over mijn midlifecrisis-avontuur en aan de scripts voor een televisieserie. Dus loop ik met alles vreselijk achter. Maar kortgezegd was Valencia een geweldige ervaring met veel ups en een paar venijnige downs. Er viel zoveel te leren dat het me 's avonds in m'n bedje nog duizelde. En dan heb ik t niet eens over het circuit, de auto en de tegenstanders. Maar bijvoorbeeld het vinden van een juiste afstelling. De SEAT Leon heeft zoveel dingen die je kunt veranderen om de wagen naar je zin te krijgen, daar is voor een beginner zoals ik bijna geen beginnen aan. En al helemaal niet als je daar tijdens de vrije trainingen maar twee maal en half uur de tijd krijgt en je daarin ook nog twintig minuten verliest voor het inremmen van nieuwe remblokken. Kortom; tijdens de kwalificatie was ik ineens weer bijna drie seconden te langzaam, terwijl ik tijdens de tests al veel dichter op de kop zat. Maar gelukkig stond de hatelijke NQ , NOT QUALIFIED ofwel niet gekwalificeerd want niet snel genoeg, maar achter die van twee andere deelnemers. Kennelijk hadden meer mensen dezelfde problemen , want ik mocht van een keurige zeventiende plek van de 22 vertrekken. En tijdens race 1 reed ik rondetijden die dicht bij de top tien in de buurt kwamen.En ondanks een uitstapje bij bocht 1 en een lichte touche met de vangrail kon ik na een inhaalrace een leuke vijftiende plek in de wacht slepen. Hoge verwachtingen dus voor de tweede race op zondag. Daarin ging het nog aanmerkelijk sneller, maar helaas; ik had de auto toch niet helemaal goed afgesteld en in de snelste bocht van het circuit had ik m niet meer onder controle en ging er heel hard van af. Ik kan allerlei excuses verzinnen, maar die zijn er natuurlijk niet. Te hard, te enthousiast, niet goed nagedacht. Dom, dom, dom, want ik had een plek bij de top acht in zicht. Tim en Tom, mijn mentoren rageerden dubbelhartig. Eerst zeiden ze trots: Robbie, wie er in de snelst bocht zo hard vanaf gaat hoort erbij'. Maar toen ik even zei; 'Ja en ik had net de achtste rondetijd gezet.' waren ze bikkelhard; 'Wie niet finisht blijft een looser!' En gelijk hebben ze. Komend weekeinde Brno, race 2. Dan moet ik m op de baan houden, meer naar voren kwalificeren en de auto zo afstellen dat hij niet weer halverwege de race onbestuurbaar wordt. Slik.